Contact opnemen?

Gedurende mijn tijd bij SAMEN heb ik niet stil gezeten. In 2003 ben ik voor het eerst met SAMEN in contact gekomen en voor 9 maanden naar Zuid-India vertrokken. Zelf wilden ik graag één jaar, mijn maatje wilde graag 6 maanden. We hebben gecompenseerd en dat werd negen maanden. 

Ik ben op het project ‘Karunalaya’ geweest. Dit is geen Don Bosco project, maar wel met christelijke roots. Paul Sunder heeft het project opgericht om straatkinderen te kunnen beschermen en verzorgen. Karunalaya richt zich ook op de bescherming van de meisjes in de gemeenschap. In India woonde ik niet op het project. Samen met mijn maatje hadden we een huisje in de stad. Elke dag gingen we naar het project waar we spelletjes deden, kinderen hielpen met huiswerk en meedraaide in de dagelijkse routine.

Bij thuiskomst miste ik India ontzettend. Ik voelde me verbonden met het project, het land en de mensen. Ik ging er helemaal in op en het liet me niet los. Ik voelde me verbonden met de kinderen en wilde graag iets voor ze blijven betekenen. Naar aanleiding van dit gevoel is de stichting Karunalaya geboren. Samen met zes andere vrijwilligers hebben we de stichting opgericht. Vandaag de dag bestaat het bestuur uit nog drie vrijwilligers. Helaas zit ik daar niet meer bij. De stichting zet zich in voor het project in India. Ze werven sponsoren en donateurs en geven voorlichting op scholen en in kerken. Het geld dat opgehaald wordt, wordt gebruikt voor onderwijs dingen zoals extra onderwijs op het project en bijvoorbeeld nascholing of lessen in de sloppenwijken.

Na India heb ik een tijdje in het bestuur van SAMEN gezeten. In mijn tijd bij het bestuur leefde Harry nog. Harry was de spil van SAMEN en verbond mensen. Vrijwilligerswerk was best bijzonder want niet veel mensen gingen voor langere tijd weg en bij SAMEN was de minimale duur 6 maanden.

Tijdens mijn jaren in het bestuur, heb ik twee maal een groepsreis mogen begeleiden. Allebei naar India. Het was heel fijn om daar weer terug te zijn, een totaal andere ervaring, maar ik heb het heel leuk ervaren. Het begeleiden van een groep vond ik erg intensief. Je bent verantwoordelijk voor 12 tot 15 jongeren, er is veel te doen tijdens de reis en er moet een hele hoop geregeld worden. 

Tegenwoordig ben ik docent social work bij InHolland in Alkmaar, waar ik vier dagen per week werk. Van mijn tijd bij SAMEN neem ik vooral de verbondenheid mee. SAMEN is een kleine gemeenschap en ik voelde me er altijd erg thuis. Het huis in Amsterdam voelde voor mij als een thuis. Ik heb nooit meer het gemeenschapsgevoel gehad. Bij SAMEN heerste altijd een grote betrokkenheid.

 

SAMEN bestaat dit jaar 35 jaar, ter ere van dit jubileum hebben we verhalen verzameld van mensen die een bijzondere band hebben met SAMEN.